Ik was aan het genieten van een prachtig concert van het Orkest van de achttiende eeuw. Ze speelden op barokinstrumenten. De strijkinstrumenten zijn, zoals in die tijd gebruikelijk, bespannen met darmsnaren, meestal schapendarm. De strijkstokken zijn behaard met paardenhaar. En ineens realiseerde ik me dat een paardenhaar die een schapendarm aanstrijkt, zo’n prachtig geluid kan voortbrengen! Het idee liet me niet meer los, ik wilde er hoe dan ook iets mee doen in mijn werk.

Leden van het Orkest spaarden voor mij hun kapotte snaren. Via Franc Polman kreeg ik de afgedankte paardenharen van de stokkenmaker. En zo ontstond langzaam het beeld om de haren en de snaren in een zesluik op zes verschillende manieren door elkaar te weven. Con Moto betekent ‘in beweging’