Vorige week heb ik gedoseerd jouw prachtige boek gelezen, bekeken en opnieuw pagina voor pagina bekeken. De afgelopen vijftig jaar heb ik regelmatig kunstboeken gekocht, gelezen en vaak bewonderd om diverse redenen. Jouw boek raakt mij, natuurlijk omdat ik je al jaren ken en je werk bewonder, maar er is meer en wat is dat dan ?

In Solo e tutti valt veel, zo niet alles op zijn plaats door de onbevangenheid die naar schoonheid leidt. Er is werk, veel werk en dan is het ook nog een selectie waarin voor mij geen rangorde naar de tijd zit. Vanaf het begin is er die onbevangen nieuwsgierigheid naar materiaal wat naar vorm en uitdrukking leidt. Er is geen hiërarchie in jouw werk, niet naar de tijd, niet naar het gebruikte materiaal, niet naar formaat. Het is van een speels gemak en ik weet dat dit zich niet aanbiedt maar bevochten moet worden. Solo e tutti geeft veel antwoorden op het hoe en waarom.

Ik heb de drie teksten langzaam gelezen want elke tekst heeft een eigen invalshoek. In de tekst van Feico Hoekstra , “Ik  ben mijn werk”, zijn de vormende jaren voor mij de sleutel. Je ouders, het kunstzinnige milieu, de optimistische jaren die ook ik heb mogen meemaken. Een halve jongen, In en voor de klas, Stil werk, Vouwen in allerlei vormen, Hard knokken, De kracht van zacht, Droom en drama, Eenheid in verscheidenheid, dat zijn de sleutelwoorden die Feico gebruikt en helder toelicht. En dat alles afgerond met Noten waarin de feiten geconcentreerd in een tijdlijn worden samengevat.

Onder de titel “Een verweven landschap”, dat had ik ook wel willen bedenken, geeft Adelheid Smit zicht op jouw bronnen. “De artistieke inspiraties van Stef Kreymborg” heb ik ook allemaal voorbij zien komen, vaak in het Stedelijk Museum. Geen eiland maar een landschap, Bewogen beweging en Zero, De nul-groep, Het textielmuseum in Tilburg, de textielbiennales, Art brut , Samenwerking, Natuur. Onder Natuur schetst Adelheid helder de verbinding tussen het kunsthistorische landschap en het tastbare landschap. “ Een kunstenaar met een hart voor textiel weet zich schatplichtig aan de verbinding tussen materiaal, vaardigheid en de natuur”.

In de afsluitende tekst van Karin van Lieverloo zijn jouw bronnen, je vaardigheden en beweegredenen helder verwoord. En ook in de trefwoorden waarom je de heldere keuzes maakt waar thematiek, materiaal en vorm samenvallen. Verzamelen en verbinden, Gevormd, Stof van het verleden, Handschrift, Ik zie, ik zie wat jij niet ziet, Serendipiteit.

Dit is een boek waar inhoud en vorm elkaar niet in de weg zitten, maar versterken. Jouw werk heeft de hoofdrol, de teksten ondersteunen dat en de grafische ontwerper ordent en componeert zorgvuldig. Uiteraard heb ik de website van Harald bekeken en dan zie je een gedreven boekontwerper die maatwerk levert. Hij heeft jouw boek gemaakt, caleidoscopisch waarin je werk vaak bijna aanraakbaar wordt.

Lieve Stef, een bijzonder boek is teamwork maar ook goed opdrachtgeverschap telt en ook dat is je gelukt. Het gaat natuurlijk over jouw werk, het zichtbare resultaat van een levenslange passie voor schoonheid. Dat resultaat laat zich lezen en zien in een prachtig boek.

Harry Swaak